بخاطر تو

چی میشد

mahtab7 — Wed, 25 Feb 2009 12:41:23 GMT

چي مي شد دل آشفته من به شهر چشمان تو عادت نميكرد

پرستوي نگاهت از دل آشفته چشمان من هجرت نميكرد

چي مي شد اولين روز جدايي برايم تا قيامت شب نمي شد

وجود پاك و سرشار از اميدم گرفتار سكوت شب نمي شد

چي مي شد ميتونستم بگم برات غزلاي عاشقانه

و يا در آخرين مصرع شعرم بگيرم از تو يك نشانه

چي مي شد زير بارون نگاهت گل نيلوفري رو ديده بودم

و يا از باغ همسايه شبونه گل مريم برايت چيده بودم

چي ميشد زير سقف نيلي شب كنارم عاشقانه مي نشستي

نميگفتي كه مسافر هستي...

حالمان بد نیست

mahtab7 — Wed, 25 Feb 2009 11:51:18 GMT

حالمان بد نیست غم کم می خوریم کم که نه هر روز کم کم می خوریم

آب،آب می خواهم سرابم می دهند عشق می ورزم عذابم می دهند

خود نمی دانم کجا رفتم به خواب از چه بیدارم نکردی آفتاب

خنجری بر قلب بیمارم زدند بی گناهی بودمو دارم زدند

دشنه ای نامرد بر پشتم نشست ازغم نا مردمی پشتم شکست

سنگ را بستند و سگ آزاد شد یک شبه بیداد آمد و داد شد

عشق آخر تیشه زد بر ریشه ام تیشه زد بر ریشه اندیشه ام

عشق اگر این است مرتد می شوم خوب اگر این است من بد می شوم

بس کن ای دل نابسامانی بس است کافرم دیگر مسلمانی بس است

در میان خلق سر در گم شدم عاقبت آلوده مردم شدم

بعد از این با بی کسی خو می کنم هر چه در دل داشتم رو می کنم

نیستم از مردم خنجر به دست بت پرستم بت پرستم بت پرست

بت پرستی چند روزیست کار ماست چشم مستی تحفه ی بازار ماست

درد می بارد چو لب تر میکنم طالعم شوم است باور می کنم

من که با دریا طلاطم کرده ام راه دریا را چرا گم کرده ام

قفل غم بر درب سلولم مزن من خودم خوش باورم گولم مزن

من نمی گویم که با من یار باش من نمی گویم مرا غم خوار باش

من نمی گویم دگر گفتن بس است دیدن اما هیچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شیرین شاد باش دست کم تو هم یک شب فرهاد باش

آه در شهر شما یاری نبود قصه هایم را خریداری نبود

وای رسم شهرتان بیداد بود شهرتان از خون من آباد بود

از درو دیوارتان خون می چکد خون از فرهاد مجنون می چکد

خسته ام از قصه های شومتان خسته ام از دردی مسمومتان

این همه خنجر دل کسی خون نشد این همه لیلی کسی مجنون نشد

آسمان خالی شد از فریادتان بیستون در حسرت فرهادتان

کوه کندن گر نباشد پیشه ام بوی از فرهاد دارد تیشه ام

عشق از من دورو پایم خسته بود قیمتش بسیار و دستم تنگ بود

گر نرفتم هر دو پایم خسته بود تیشه گر افتاد دستم بسته بود

چند روزیست که حالم بد نیست حال من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل می زنم گاه بر حافظ تفاعل می زنم

حافظ دیوانه فالم را گرفت یک غزل آمد که حالم را گرفت

ما زیاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

سلام

mahtab7 — Tue, 03 Feb 2009 14:12:20 GMT

سلام دوستان عزيزم من بعد از مدتها اومدم با دست پر اميدوارم از وبلاگ قالب جديد وبلالگم خوشتون بياد.

تفدیم به بهترینم

mahtab7 — Mon, 31 Dec 2007 20:16:05 GMT

زندگي زيباست اما بي تو نه

مثل يك روياست اما بي تونه

عشق هم زيباست زيباوقشنگ

مثل درياهاست اما بي تو نه

شهرت فرهاد ومجنون داشتن

دل بخواه ماست اما بي تونه

یلدا

mahtab7 — Sat, 22 Dec 2007 04:40:25 GMT

شب یلدا بر عزیزم مبارک باد

من تورا می پرستم

mahtab7 — Sat, 22 Dec 2007 04:36:40 GMT

تو را من چشم در راهم

اگه دوستم داری به من بگو

خدا حافظ مادر بزرگ

mahtab7 — Sat, 24 Nov 2007 12:34:15 GMT

پســر رو قـــــدر مــــادر دان كه دايــم         كشــد رنـــج پســر بيچــاره مـــــادر
بــرو بـيـش از پـدر خواهش كه خواهد        تو را بيش از پدر بـيـــچاره مــــادر
زجــان محـبــوب تـر دارش كه داردت         زجان محبــوب تر بيــچاره مــــادر
نـگـــــهـداري كــنـــد نـه ماه و نـه روز        تو را چون جان به بر بيچاره مادر
از ايــن پــهلو بـــه آن پـــهـلـو نغـلـتــد          شب از بيم خطر بيـچـاره مــــــادر
به وقــــت زادن تــــو مــرگ خـود را         بگيرد در نظــر بـيــچاره مـــــــادر
بـشــــــــويــد كـــهــنه و آرايـــد او را          چو كمتر كارگر بيـچـاره مــــــــادر
تـــموز و دَي تـو را ساعت به ساعـت           نمايد خشك و تر بيـچـاره مـــــــادر
اگـــر يك عطــسه آيـــد از دمـاغــــت           پَرَد هوشش ز سر بيچاره مــــــادر
اگــر يـك ســرفه ي بيــجا نـمـــايــــي          خورد خون جگر بيـچاره مــــــادر

بــراي اين كه شــب راحـت بـخـوابي        نخـوابـد تا سحـر بيـچاره مـــــــادر
دو سـال از گريـه ي روز و شــب تو          نداند خواب و خور بيچاره مــــادر
چـو دنــدان آوري رنـجـــور گـــردي           كشـد رنـج دگــر بيـچاره مـــــــادر
سپـس چون پــا گـرفتي، تــا نيـــفـتـي          خورد غم بيشـتر بيـچاره مـــــــادر
تو تـا يـك مخـتـــصر جـاني بـگيــري          كَند جان، مختصر بيچاره مــــــادر
به مـــكتـب چـون روي تـا باز گردي          بُود چـشمش به در بيچاره مـــــادر
وگـــر يـك ربـع ســاعت ديـــر آيـي         شود از خود به در بيچاره مـــــادر
نـبــيـنـد هيــچ كـس زحمـت به دنـيــا      ز مــادر بيشتر، بيچاره مـــــــــادر!
تمام حاصل اش از زحمت اين است           كه دارد يك پسر بيـچاره مــــــــادر

پس چرا تنهام گذاشتي
من كه هنوز فرصت جبران زحماتت رو نداشتم - شايد غفلت كردم
مادر بزرگ ...
مادر بزرگ ...
دوستت دارم          اما منو ببخش كه حتي يه لحظه هم نتونستم وقتي پيشم بودي بهت بگم
دوستت دارم به اندازه ي تمام روزايي که من پيشت بودم
دوستت دارم به اندازه ي تمام لحظه هايي كه تنهات مي ذاشتم
دوستت دارم به اندازه ي خودت          چون تازه درك مي كنم كه چه قسمت بزرگي از زندگيمو از دست دادم
چون تو بودي كه خيلي چيزا رو به من ياد دادي            تو بودي كه مثل يه شمع كنار من داشتي از درد مي سوختي اما حرفي به من نمي زدي كه نكنه من ناراحت بشم
...

«نازلي بهار خنده زد و ارغوان شكفت، در خانه زير پنجره گل داد و ياس پير دست از گمان بدار! با مرگ نحس پنجه ميفكن! بود به از نبود شدن، خاصه در بهار...»
نازلي سخن نگفت، سرفراز دندان خشم بر جگر خسته بست و رفت.
«نازلي! سخن بگو!
مرغ سكوت جوجه ي مرگ فجيع را در آشيان به بيضه نشسته است!»
نازلي سخن نگفت، چو خورشيد از تيرگي برآمد و د خون نشست و رفت
نازلي سخن نگفت، نازلي ستاره بود؛ يك دم درين ظلام درخشيد و جست و رفت.
نازلي سخن نگفت، نازلي بنفشه بود:
گل داد و مژده داد: «زمستان شكست»
و
رفت
...

ديگه نمي دونم چي بايد بگم اما دوستای گلم قدر مادر پدرتونو بدونيد و هميشه از اونا پيروي كنيد - چرا كه اونا تنها يكي هستند مثل خدا هر آدم يه مادر و يه پدر واقعي داره پس چرا بعضي از ما غفلت مي كنيم كه ... .
يا حق

هدیه

mahtab7 — Mon, 19 Nov 2007 16:36:09 GMT

خواستم شعری بنویسم، به تو هدیه دهم، تا بفهمی زیبایی را

ستاره گفت: مرا بفرست که باعث روشنایی قاپ عکس تو خواهم بود

ماه گفت: مرا بفرست تا هلالی باشم برای خوابیدن پرستوی عشق

برگ گفت: مرا بفرست که مظهر سبز طبیعت هستم

انگشتر نعره زد: مرا بفرست که نشانگر چهره زیبای تو باشم

قالی گفت : نقش نگاری من را بفرست که خاطره ای از عشق تو باشد

چشمانم گفت: مرا بفرست که به قربان چهره تابناک تو باشد

و در آخر قلبم گفت: مرا بفرست که مظهر عشق و صداقت و صادقتر از یک صادق

برای تو باشد.

غریبی

mahtab7 — Mon, 19 Nov 2007 07:34:18 GMT

غربت من هر چی که هست از با توبودن بهتر

آخر خط زندگی این نفسایه آخره

وقتی دارم با هر نفس از این زمونه سیر می شم

وقتی با یه زخم زبون از این و اون دلگیر می شم

این آخر راه دیگه باید که تنها بمیرم

تنها تو اوج بی کسی تو غربت آروم بگیرم

باید برم باید برم باید که بی تو بپرم

آخ که چه سنگین می زنه این نفسایه آخرم

سکوت من نشونه رضایتم نیست می دونی

گلایه هام و می تونی از توی چشمام بخونی

بگو آخه جرمم چیه که باید این جور بسوزم

هیچی نگم، داد نزنم ،لبام و رو هم بدوزم

در به در غزل فروش منم که گیتار می زنم

با هر نگاه به عکست انگار من خودم و دار می زنم

نفرین به عشق و عاشقی

نفرین به بخت و سرنوشت

به اون نگاه که عشقت و تو سر نوشت من نوشت

نفرین به من نفرین به تونفرین به عشق من و تو

به ساده بودن من و...

تنها ترین تنها

mahtab7 — Tue, 05 Jun 2007 16:06:11 GMT

هر شب وقتی تنها میشم حس میکنم پیش منی

دوباره گریهم میگیره انگار تو آغوش منی

روم نمی شه نگات کنم وقتی که اشک تو چشماهامه

با اینکه نیستی پیش من انگار دستات تو دستامه

بارون می باره و تورو دوباره پیشم می بینم

اشک تو چشمام حلقه میشه دوباره تنها می شینم

قول بده وقتی تنها میشم بازم بیای کنار من

شبای جمعه که می یاد بیای سر مزار من

دوباره باز یاد چشات زمزمه نبودنم

ببین که عاقبت چی شد قصه با تو بودنم

خاک سر مزار من نشونی از نبودنت

دستای نامردم شهر تورو ازم ربودنت

بارون می باره و تورو دوباره پیشم می بینم

اشک تو چشمام حلقه میشه دوباره تنها می شینم

قول بده وقتی تنها میشم بازم بیای کنار من

شبای جمعه که می یاد بیای سر مزار من

بیای سر مزار من

به زیر خاکمو هنوز نرفتی از خیال من

غصه نخور سیاه نپوش گریه نکن برای من

دیگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم

دوباره لحظه ها سپرد منو به باد رفتنم

بارون می باره و تورو دوباره پیشم می بینم

اشک تو چشام حلقه میشه دوباره تنها می شینم

دیگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم

رو سنگ قبرم بنویس تنها ترین تنها منم

تنها ترین تنها منم